Wpis dla wszystkich, którzy prowadzą stronę lub sklep w więcej niż jednym języku – temat regularnie wypływa przy dyskusjach o ekspansji zagranicznej, a mało kto faktycznie weryfikuje, co Google serwuje jego klientom za granicą.
Zacznę od szybkiego testu, który każdy zrobi w 5 minut:
- Wejdźcie w Google Search Console → Skuteczność i przefiltrujcie dane po krajach. Sporo wyświetleń z Niemiec czy UK przy leżącym CTR to pierwszy sygnał ostrzegawczy.
- W analityce porównajcie współczynnik odrzuceń dla ruchu zagranicznego i krajowego. Przepaść między nimi zwykle oznacza, że użytkownicy lądują nie tam, gdzie powinni.
- Najprostszy dowód: odpalcie VPN z lokalizacją np. w Niemczech i wpiszcie w Google swoją frazę produktową. Jeśli w wynikach wyskakuje polska wersja zamiast niemieckiej – macie problem.
A problem ten w zdecydowanej większości przypadków sprowadza się do atrybutu hreflang – albo go nie ma, albo jest wdrożony z błędami.
O co chodzi?
Google indeksuje wszystkie wersje językowe witryny, ale samo z siebie nie zawsze wie, którą pokazać komu. Hreflang to sygnał, który łączy alternatywne wersje w komplet: "ta podstrona po niemiecku jest odpowiednikiem tej po polsku, a tamta po angielsku – dla użytkowników z UK". Wdrożyć można go na trzy sposoby: znacznikami w sekcji head, wpisami w sitemapie XML albo nagłówkami HTTP (przydatne przy plikach typu PDF). Istotny szczegół: działa na poziomie konkretnych adresów URL, nie całej domeny – więc oznaczyć trzeba każdą podstronę, która ma swoje odpowiedniki.
Co najczęściej wykłada ludzi w praktyce?
Przede wszystkim wzajemność – jeśli wersja polska wskazuje na niemiecką, to niemiecka musi wskazywać z powrotem, inaczej Google odrzuca całą konfigurację. Do tego każda wersja powinna linkować również samą siebie, a dla użytkowników spoza zdefiniowanych rynków warto ustawić wariant x-default jako bezpieczny fallback. No i kody: muszą być zgodne z ISO, a internet pełen jest stron z wymyślonym "en-UK" zamiast poprawnego "en-GB". Uczciwie trzeba też powiedzieć, że hreflang wdrożony byle jak potrafi zaszkodzić bardziej niż jego brak – dlatego po implementacji warto przeskanować serwis Screaming Frogiem albo Ahrefsem i zerknąć na raporty w Search Console.
Nagroda za dobrze odrobioną pracę domową jest konkretna: właściwa wersja językowa w lokalnych wynikach wyszukiwania, użytkownicy, którzy zostają zamiast uciekać, i brak ryzyka, że wyszukiwarka uzna wersje językowe za zduplikowaną treść.
Dla chcących wdrożyć temat u siebie – przystępne omówienie od podstaw, z przykładami kodu, zasadami implementacji i sekcją FAQ: https://boostwave.pl...-jak-go-uzywac/
Na koniec pytanie do Was, bo to wieczny dylemat: jak rozwiązujecie kwestię jednego języka dla wielu rynków? Osobne wersje en-GB i en-US, czy jedno ogólne "en" plus x-default i spokój?
